Phillip Island
(Ok, voordat we beginnen willen we eerst even zeggen dat we internetcafe's haten. Foto's willen vaak niet lukken hier. Het spijt ons zeer. Zoals bij de volgende post zitten geen foto's, maar die zullen we er op zetten zodra we een internetcafe hebben gevonden waar wel fatsoenlijke computers staan. Bij de Batinich's Farm posts staan wel wat nieuwe foto's. Onze excuses voor de fotoloze posts. Geniet er toch even van.)
Phillip Island is een eiland. Jaja, echtwaar. Een eiland ten zuiden van de staat Victoria, zo'n 2 uurtjes rijden van Melbourne. We hadden een ticket gekocht zodat we een hele dag een rondleiding zouden krijgen over Phillip Island en nog een stukje vasteland ervoor. Het ticket was niet heel goedkoop, maar achteraf bleek toch dat het echt wel de moeite waard was! (Oohja, eten was ook inbegrepen, scheelt ook.) We zouden s'ochtends opgepikt worden met een busje. De buschauffeur (die tevens ook onze reisgids was) was weer zo'n leuke gezellige relaxte Australier, dus dat was niet verkeerd. We waren nog al moe, dus het stuk dat we nog gewoon door Melbourne reden hebben we liggen slapen. Dat is nog al een tijd, want ook Melbourne is gigantisch groot, het duurde dan ook wel een uur voordat we er uit waren. De eerste stop was bij een dieren opvangcentrum, die nog op het vaste land was. Hier waren we niet echt over te spreken. In het begin zagen we een krokodil, Wombats, Koala's en Tasmaanze Duivels. Op zich hele leuke beesten, maar wat ons niet zo aanstond was de ruimte waarin ze leefden. Vaak klein, met bomen die niet hoger dan een meter waren. De krokodil had een badje van 1 bij 2 meter en de koala zat alleen in z'n hokje. Onze mede reisgenoten flitsten enthousiast hun fotorolletjes vol op deze beesten, maar wij hebben dat uiteraard geweigerd. Aan de ene kant wel jammer, want het waren mooie beesten, en het was natuurlijk leuk geweest voor de site, maar voor ons gevoel was het het niet waard. Eenmaal in het buiten gedeelte aangekomen hebben we toch nog wat foto's geschoten. We mochten hier kangeroo's voeren (die wel een redelijke leefruimte hadden), en dit was toch wel erg leuk.
Na die tijd was het tijd om onszelf te voeren met de lunch die bij de trip was inbegrepen. Na wat smakelijke patatten gingen we door naar Phillip Island. Een brug verbindt Phillip Island met het vaste land. Wij konden wel redelijk doorrijden, maar het verkeer dat van de andere kant kwam had het wat moeilijker. Er bleek namelijk een beroemd Grand Prix circuit te zijn op Phillip Island, en de race van die dag was net voorbij. Het circuit werd voornamelijk gebouwd voor motorraces die er 1 keer per jaar plaats vonden. Maar ook werden er sinds kort autoraces gehouden, kon je er racecursussen volgen, en kon je zelf racen met je auto of motor. Onze buschauffeur vertelde dat Valentino Rossi ooit had gezegt dat het Phillip Island circuit zn 3e favoriete circuit was ter wereld. En dat zegt toch wel wat! Op de dagen van de Grand Prix scheen je er 2 en half uur over te doen om die brug over te komen, waar wij nu 2 en halve minuut over deden. Nadat we even naar wat trainings auto's hebben gekeken (het was die dag duidelijk Porsche-dag) gingen we verder naar het strand. Dit strand scheen een heel beroemd surfstrand te zijn. Eens per jaar is er een grote surfwedstrijd ergens bij Melbourne, waar normaal gesproken perfecte surfgolfen zijn, maar het mocht wel eens voorkomen dat tijdens de wedstrijden de golven opeens slecht werden. Dan werd het hele evenement naar Phillip Island verplaatst, naar het strand waar we nu heengingen. Hier konden we een uurtje zwemmen. De reisleider vertelde ons wel doodleuk dat hier wel Grote Witte Haaien zwommen, maar, wij konden er gerust zwemmen... Ok dan. De golven waren hier best hoog dus we vermaakten ons wel. Na een uurtje gingen we de bus maar even weer opzoeken. We gingen nu naar een een of andere 'boardwalk'. Dat was een soort houten pad tussen de duinen door. Hier wat foto's:
Na hier een tijdje hebben gekeken was het tijd voor wat thee en koekjes (jaaja, het was geen jongerentripje) en vervolgden we onze reis. Na een tijdje in de bus kwamen we aan in Cowes, een klein plaatsje maar de meest belangrijke plaats van Phillip Island. Het plaatje was vernoemd naar het Cowes in Engeland. Niet omdat het er op leek, maar omdat degene die een naam moest verzinnen toevallig uit Cowes kwam... Hier hebben we pizza gegeten, om onze energievoorraad even aan te vullen voor onze lange zit bij het hoogtepunt van de dag: The Pinguin Parade! Van te voren hadden we er al veel over gehoord en we waren dan ook erg benieuwd. Het was zeker het wachten waard. We zaten op het strand te wachten op zonsondergang. Toen het begon te schemeren zag je de eerste zwarte puntjes in de branding verschijnen. En nog geen 15 minuten later liepen de eerste groepjes pinguins trots te paraderen voor de hele groep mensen die zich op het strand hadden verzameld. Ze waggelden met groepjes die verschilden tussen ongeveer 5 t/m 50 pinguins van de zee, over het strand, naar de duinen, waar ze dan hun jongen zouden voeren. Erg grappig om te zien! En om piguins in het wild te zien was sowieso geweldig!! Na nog even rondgelopen te hebben en nog wat piguins van (erg) dichtbij te hebben bekeken, gingen we weer naar de bus, voor een lange rit terug naar Melbourne. We hebben vrijwel weer de hele rit liggen pitten. Maar dat was ook wel logisch, na zo'n hele dag van de een naar de andere plek te worden gebracht, en steeds weer zulke mooie dingen te bekijken. Al die dieren kom je toch niet zovaak tegen in Nederland! Het was zeker de moeite/tijd/dollars waard, en we hebben een tegekke dag gehad! Tot zover Phillip Island. Spreken jullie!!
Cheers, Dennis & Koen.
Phillip Island is een eiland. Jaja, echtwaar. Een eiland ten zuiden van de staat Victoria, zo'n 2 uurtjes rijden van Melbourne. We hadden een ticket gekocht zodat we een hele dag een rondleiding zouden krijgen over Phillip Island en nog een stukje vasteland ervoor. Het ticket was niet heel goedkoop, maar achteraf bleek toch dat het echt wel de moeite waard was! (Oohja, eten was ook inbegrepen, scheelt ook.) We zouden s'ochtends opgepikt worden met een busje. De buschauffeur (die tevens ook onze reisgids was) was weer zo'n leuke gezellige relaxte Australier, dus dat was niet verkeerd. We waren nog al moe, dus het stuk dat we nog gewoon door Melbourne reden hebben we liggen slapen. Dat is nog al een tijd, want ook Melbourne is gigantisch groot, het duurde dan ook wel een uur voordat we er uit waren. De eerste stop was bij een dieren opvangcentrum, die nog op het vaste land was. Hier waren we niet echt over te spreken. In het begin zagen we een krokodil, Wombats, Koala's en Tasmaanze Duivels. Op zich hele leuke beesten, maar wat ons niet zo aanstond was de ruimte waarin ze leefden. Vaak klein, met bomen die niet hoger dan een meter waren. De krokodil had een badje van 1 bij 2 meter en de koala zat alleen in z'n hokje. Onze mede reisgenoten flitsten enthousiast hun fotorolletjes vol op deze beesten, maar wij hebben dat uiteraard geweigerd. Aan de ene kant wel jammer, want het waren mooie beesten, en het was natuurlijk leuk geweest voor de site, maar voor ons gevoel was het het niet waard. Eenmaal in het buiten gedeelte aangekomen hebben we toch nog wat foto's geschoten. We mochten hier kangeroo's voeren (die wel een redelijke leefruimte hadden), en dit was toch wel erg leuk.
Na die tijd was het tijd om onszelf te voeren met de lunch die bij de trip was inbegrepen. Na wat smakelijke patatten gingen we door naar Phillip Island. Een brug verbindt Phillip Island met het vaste land. Wij konden wel redelijk doorrijden, maar het verkeer dat van de andere kant kwam had het wat moeilijker. Er bleek namelijk een beroemd Grand Prix circuit te zijn op Phillip Island, en de race van die dag was net voorbij. Het circuit werd voornamelijk gebouwd voor motorraces die er 1 keer per jaar plaats vonden. Maar ook werden er sinds kort autoraces gehouden, kon je er racecursussen volgen, en kon je zelf racen met je auto of motor. Onze buschauffeur vertelde dat Valentino Rossi ooit had gezegt dat het Phillip Island circuit zn 3e favoriete circuit was ter wereld. En dat zegt toch wel wat! Op de dagen van de Grand Prix scheen je er 2 en half uur over te doen om die brug over te komen, waar wij nu 2 en halve minuut over deden. Nadat we even naar wat trainings auto's hebben gekeken (het was die dag duidelijk Porsche-dag) gingen we verder naar het strand. Dit strand scheen een heel beroemd surfstrand te zijn. Eens per jaar is er een grote surfwedstrijd ergens bij Melbourne, waar normaal gesproken perfecte surfgolfen zijn, maar het mocht wel eens voorkomen dat tijdens de wedstrijden de golven opeens slecht werden. Dan werd het hele evenement naar Phillip Island verplaatst, naar het strand waar we nu heengingen. Hier konden we een uurtje zwemmen. De reisleider vertelde ons wel doodleuk dat hier wel Grote Witte Haaien zwommen, maar, wij konden er gerust zwemmen... Ok dan. De golven waren hier best hoog dus we vermaakten ons wel. Na een uurtje gingen we de bus maar even weer opzoeken. We gingen nu naar een een of andere 'boardwalk'. Dat was een soort houten pad tussen de duinen door. Hier wat foto's:
Na hier een tijdje hebben gekeken was het tijd voor wat thee en koekjes (jaaja, het was geen jongerentripje) en vervolgden we onze reis. Na een tijdje in de bus kwamen we aan in Cowes, een klein plaatsje maar de meest belangrijke plaats van Phillip Island. Het plaatje was vernoemd naar het Cowes in Engeland. Niet omdat het er op leek, maar omdat degene die een naam moest verzinnen toevallig uit Cowes kwam... Hier hebben we pizza gegeten, om onze energievoorraad even aan te vullen voor onze lange zit bij het hoogtepunt van de dag: The Pinguin Parade! Van te voren hadden we er al veel over gehoord en we waren dan ook erg benieuwd. Het was zeker het wachten waard. We zaten op het strand te wachten op zonsondergang. Toen het begon te schemeren zag je de eerste zwarte puntjes in de branding verschijnen. En nog geen 15 minuten later liepen de eerste groepjes pinguins trots te paraderen voor de hele groep mensen die zich op het strand hadden verzameld. Ze waggelden met groepjes die verschilden tussen ongeveer 5 t/m 50 pinguins van de zee, over het strand, naar de duinen, waar ze dan hun jongen zouden voeren. Erg grappig om te zien! En om piguins in het wild te zien was sowieso geweldig!! Na nog even rondgelopen te hebben en nog wat piguins van (erg) dichtbij te hebben bekeken, gingen we weer naar de bus, voor een lange rit terug naar Melbourne. We hebben vrijwel weer de hele rit liggen pitten. Maar dat was ook wel logisch, na zo'n hele dag van de een naar de andere plek te worden gebracht, en steeds weer zulke mooie dingen te bekijken. Al die dieren kom je toch niet zovaak tegen in Nederland! Het was zeker de moeite/tijd/dollars waard, en we hebben een tegekke dag gehad! Tot zover Phillip Island. Spreken jullie!!
Cheers, Dennis & Koen.

0 Comments:
Een reactie posten
<< Home