Great Ocean Road
Het is alweer een tijdje geleden, maar zeker nog een post waard. Nadat we de Duitse dames weer hadden ontmoet in Melbourne, gingen onze plannen uit naar de Great Ocean Road. Dit is een route die je kunt rijden, langs de kust van Victoria. Het staat bekend als 1 van de mooiste routes ter wereld, dus het leek ons wel de moeite waard!
Voor niet al te veel geld konden we een mooie Mitsubishi Lancer huren. Wel een beetje aan de kleine kant voor 4 personen + 4 backpacks, maar het was wel te doen! Vier dagen zouden we gaan doen over de route zelf, en op de vijfde dag zouden we dan onze auto afleveren in Adelaide. De 2 Duitse dames haalden smorgens de auto op. Olga, onze chauffeur, was nogal zenuwachtig. Ze had nog nooit aan de linker kant van de weg moeten rijden, dus dat was wel even spannend. Nadat we onze tassen allemaal hadden ingeladen begon onze trip. Eerst moesten we uit Melbourne zien te komen. Melbourne is de op 1 na grootste stad van Australie dus dat was nog niet niks. Ook was na 1 minuut al te merken dat Olga niewt gewend was links te rijden. Want we waren nog niet de bocht om of we schuurden al langs een bus, met als resultaat een mooie kras langs de linkerzijde van onze Lancer. Gelukkig hadden we onze auto 100% laten verzekeren :). Na dit minimale ongelukje (die trouwens niet echt hielp bij Olga's zelfvertrouwen) reden we zonder problemen verder uit Melbourne. Geelong was het eerste plaatsje waar we stopten. Daar was namelijk een groot informatiecentrum voor de hele Great Ocean Road. Na wat informatie te hebben gehaald kon het dan beginnen. Op weg naar Lorne (het begin van de Great Ocean Road), zijn we nog naar een wildlife park geweest. Erg kinderachtig, maar wel lachen. Vanaf Lorne gingen we verder met de Great Ocean Road. Veel te vertellen valt er eigenlijk niet, maar zeker valt er wel wat te laten zien:

'Bass Strait' is de zee die Australie van Tasmanie scheid.

Eerst indruk van de Great Ocean Road, niet verkeerd dus!

Ons autootje.

De 'Great Ocean...'

Zuchht...

Tjah...
De het eerste stuk van de Great Ocean Road scheen meteen het mooiste te zijn. Dat klopte wel aardig zoals je hierboven kunt zien :). De eerste nacht hebben we overnacht in Anglesea. De volgende dag zouden we naar 'the Twelve Apostles' gaan. Dit waren ooit 12 gigantisch grote rotsen die uit de zee staken. Nu zijn het er nog maar 7, want de 8e is niet al te lang geleden ook onder gegaan. 'The Twelve Apostles' is de grootste 'atractie' langs de route.


Twee van de nog 7 Apostles.

Dennis en een Apostel.

De rest van de Apostles wilden we met zonsondergang gaan bekijken. Helaas was het weer daar niet echt toe, maar op deze manier was het zeker niet minder indrukwekkend.
Na een nacht te hebben verbleven in Port Campbell zijn we verder gereden, langs het laatste stuk van de Great Ocean Road. De route is niet zo lang, je kunt het zelfs in 1 dag doen. Wij hebben er 2 en halve dag over gedaan. Nog een stukje Great Ocean Road:



Een kijkje over het randje van een cliff.

'Gorge & Loche Ard'. Jaaja..
Nadat we het stuk langs de kust hadden afgesloten besloten we naar het 'Grampians National Park' te gaan. Dit is het grootste National Park in de staat Victoria, en scheen zeker de moeite waard te zijn! Halvewege onze route van de kust naar het park begon het gigaaantisch hard te regenen. Dus we parkeren de auto in een park, en sprinten naar een informatiecentrum. Hier hebben we even wat informatie gehaald over de Grampians, en hebben Dennis en ik een hele tijd met een oud vrouwtje staan praten. Ze vertelde dat ze hier heel blij waren met de regen. Afgelopen januari was namelijk 70% van het park afgebrand. Een grote ramp natuurlijk en we konden ook aan de vrouw merken dat ze het er moeilijk mee had.
Nadat we wat informatie hadden verzameld, reden we verder het park in. Inderdaad waren vrijwel alle bomen zwart geblakend. Erg sneu, maar erg indrukwekkend om te zien.

Die nacht hebben we geslapen in een hostel in Hall's Gap. De grootste plaats in het park. Alleen hebben we de plaats nooit gezien, en vragen we ons af of de plaats wel uit meer bestond dan de paar hostels die er waren. De volgende dag vertrokken we verder het park in:

'Grampians Balconies'

Dennis, Koen, en hun rijk :).

Watervalletje.

Dennis,

& Koen.
Na de Grampians was het tijd om verder te rijden naar Adelaide, dit was nog wel een aardig eindje rijden, maar de volgende dag moesten we smorgens vroeg onze auto afleveren. Dit was dus het 'officiele' einde van onze Great Ocean Tour. En het was machtig mooi :).
Toen we in Adelaide aankwamen was het al donker. We zochten iets om te eten, en daarna reden we naar het vliegveld. Hier moesten we ook onze auto afleveren. We parkeerden de auto bij de Ikea, vlakbij het vliegveld, en hebben hier de nacht doorgebracht. We moeten zeggen dat dit niet de meest prettige nacht ooit was, maar het was wel gratis! En dat is ook belangrijk als je aan het backpacken bent. Het was wel te doen. De volgende dag reden we naar het vliegveld en dumpten we de auto bij het rental bedrijf. Ze zeiden niks over de kras, dus dat was mooi meegenomen! Daarna hebben we onze tassen in een kluis gestopt, ook bij het vliegveld (we moesten er de volgende dag toch weer wezen) en pakten we, met alleen onze belangrijke spullen, de airport shuttle naar de stad. Daar vonden we een gaaf hostel. Hier konden we even al onze apperatuur qua telefoons, camera's en mp3-spelers weer opladen, en een nacht slapen in een normaal bed in plaats van in de tent of in de auto. En een lekkere douche was ook wel lekker (en nodig!!). Die avond hebben we lekker met z'n vieren in een restaurantje gegeten en zijn we naar de bios geweest. Dennis en ik wilden de nieuwe James Bond al tijden zien, dus we hebben de dames maar gedwongen daar ook heen te gaan :). Hij was uitaard weer gaaf!
Na nog een paar biertjes zijn we maar naar bed gegaan, ter voorbereiden op de volgende dag; onze vlucht naar Tasmania!
Cheers, Dennis & Koen.
Voor niet al te veel geld konden we een mooie Mitsubishi Lancer huren. Wel een beetje aan de kleine kant voor 4 personen + 4 backpacks, maar het was wel te doen! Vier dagen zouden we gaan doen over de route zelf, en op de vijfde dag zouden we dan onze auto afleveren in Adelaide. De 2 Duitse dames haalden smorgens de auto op. Olga, onze chauffeur, was nogal zenuwachtig. Ze had nog nooit aan de linker kant van de weg moeten rijden, dus dat was wel even spannend. Nadat we onze tassen allemaal hadden ingeladen begon onze trip. Eerst moesten we uit Melbourne zien te komen. Melbourne is de op 1 na grootste stad van Australie dus dat was nog niet niks. Ook was na 1 minuut al te merken dat Olga niewt gewend was links te rijden. Want we waren nog niet de bocht om of we schuurden al langs een bus, met als resultaat een mooie kras langs de linkerzijde van onze Lancer. Gelukkig hadden we onze auto 100% laten verzekeren :). Na dit minimale ongelukje (die trouwens niet echt hielp bij Olga's zelfvertrouwen) reden we zonder problemen verder uit Melbourne. Geelong was het eerste plaatsje waar we stopten. Daar was namelijk een groot informatiecentrum voor de hele Great Ocean Road. Na wat informatie te hebben gehaald kon het dan beginnen. Op weg naar Lorne (het begin van de Great Ocean Road), zijn we nog naar een wildlife park geweest. Erg kinderachtig, maar wel lachen. Vanaf Lorne gingen we verder met de Great Ocean Road. Veel te vertellen valt er eigenlijk niet, maar zeker valt er wel wat te laten zien:

'Bass Strait' is de zee die Australie van Tasmanie scheid.

Eerst indruk van de Great Ocean Road, niet verkeerd dus!

Ons autootje.

De 'Great Ocean...'

Zuchht...

Tjah...
De het eerste stuk van de Great Ocean Road scheen meteen het mooiste te zijn. Dat klopte wel aardig zoals je hierboven kunt zien :). De eerste nacht hebben we overnacht in Anglesea. De volgende dag zouden we naar 'the Twelve Apostles' gaan. Dit waren ooit 12 gigantisch grote rotsen die uit de zee staken. Nu zijn het er nog maar 7, want de 8e is niet al te lang geleden ook onder gegaan. 'The Twelve Apostles' is de grootste 'atractie' langs de route.


Twee van de nog 7 Apostles.

Dennis en een Apostel.

De rest van de Apostles wilden we met zonsondergang gaan bekijken. Helaas was het weer daar niet echt toe, maar op deze manier was het zeker niet minder indrukwekkend.
Na een nacht te hebben verbleven in Port Campbell zijn we verder gereden, langs het laatste stuk van de Great Ocean Road. De route is niet zo lang, je kunt het zelfs in 1 dag doen. Wij hebben er 2 en halve dag over gedaan. Nog een stukje Great Ocean Road:



Een kijkje over het randje van een cliff.

'Gorge & Loche Ard'. Jaaja..
Nadat we het stuk langs de kust hadden afgesloten besloten we naar het 'Grampians National Park' te gaan. Dit is het grootste National Park in de staat Victoria, en scheen zeker de moeite waard te zijn! Halvewege onze route van de kust naar het park begon het gigaaantisch hard te regenen. Dus we parkeren de auto in een park, en sprinten naar een informatiecentrum. Hier hebben we even wat informatie gehaald over de Grampians, en hebben Dennis en ik een hele tijd met een oud vrouwtje staan praten. Ze vertelde dat ze hier heel blij waren met de regen. Afgelopen januari was namelijk 70% van het park afgebrand. Een grote ramp natuurlijk en we konden ook aan de vrouw merken dat ze het er moeilijk mee had.
Nadat we wat informatie hadden verzameld, reden we verder het park in. Inderdaad waren vrijwel alle bomen zwart geblakend. Erg sneu, maar erg indrukwekkend om te zien.

Die nacht hebben we geslapen in een hostel in Hall's Gap. De grootste plaats in het park. Alleen hebben we de plaats nooit gezien, en vragen we ons af of de plaats wel uit meer bestond dan de paar hostels die er waren. De volgende dag vertrokken we verder het park in:

'Grampians Balconies'

Dennis, Koen, en hun rijk :).

Watervalletje.

Dennis,

& Koen.
Na de Grampians was het tijd om verder te rijden naar Adelaide, dit was nog wel een aardig eindje rijden, maar de volgende dag moesten we smorgens vroeg onze auto afleveren. Dit was dus het 'officiele' einde van onze Great Ocean Tour. En het was machtig mooi :).
Toen we in Adelaide aankwamen was het al donker. We zochten iets om te eten, en daarna reden we naar het vliegveld. Hier moesten we ook onze auto afleveren. We parkeerden de auto bij de Ikea, vlakbij het vliegveld, en hebben hier de nacht doorgebracht. We moeten zeggen dat dit niet de meest prettige nacht ooit was, maar het was wel gratis! En dat is ook belangrijk als je aan het backpacken bent. Het was wel te doen. De volgende dag reden we naar het vliegveld en dumpten we de auto bij het rental bedrijf. Ze zeiden niks over de kras, dus dat was mooi meegenomen! Daarna hebben we onze tassen in een kluis gestopt, ook bij het vliegveld (we moesten er de volgende dag toch weer wezen) en pakten we, met alleen onze belangrijke spullen, de airport shuttle naar de stad. Daar vonden we een gaaf hostel. Hier konden we even al onze apperatuur qua telefoons, camera's en mp3-spelers weer opladen, en een nacht slapen in een normaal bed in plaats van in de tent of in de auto. En een lekkere douche was ook wel lekker (en nodig!!). Die avond hebben we lekker met z'n vieren in een restaurantje gegeten en zijn we naar de bios geweest. Dennis en ik wilden de nieuwe James Bond al tijden zien, dus we hebben de dames maar gedwongen daar ook heen te gaan :). Hij was uitaard weer gaaf!
Na nog een paar biertjes zijn we maar naar bed gegaan, ter voorbereiden op de volgende dag; onze vlucht naar Tasmania!
Cheers, Dennis & Koen.

0 Comments:
Een reactie posten
<< Home