Tasmania

Hey mate's!

Zoals jullie weten wijn we naar Tamanie geweest. En het was gaaf! We zijn begonnen in Hobart (daar heeft Koen al over verteld), daar hebben we eerst wat informatie gezocht over Tasmanie. We vonden een walking track in het Freycinets National Park. Zo'n walking track houd in dat je een route gaat wandelen, en afhankelijk van de grootte van zo'n route moet je soms ook het park camperen. Onze route was in totaal ongeveer 40 kilometer, dus camperen was nodig! Onderweg naar het park zagen we vanuit de bus meer dode kangaroe's dan levende, soms lagen er op 100 m weg wel 7 of 8 dode dieren! Eenmaal aangekomen in het park wisten we niet zo goed wat we moesten verwachten, we zagen dichte bush en hoge bergen, dus dat gaf weinig hoop.. Maar omdat je als Dalenaar nooit zeurt gooiden we toch onze 20 kilo bepakking op de rug, en gingen we het park in.
Dit bord stond aan het begin van de track, we zijn naar al deze stranden geweest, de eerste was Hazards Beach.

Koen op hazards Beach

De paden bestonden uit rotsen of zand, en sommige stukken liepen we over het strand. Het was constant berg op- of afwaarts, dus na 30 minuten voelde je je beenspieren wel behoorlijk, en met 20 kilo in je rugzak voel je ook al snel je schouders en rug. De eerste dag van onze track was het ook behoorlijk warm (30+) dus dat viel even tegen! Maar we hebben meteen een groot stuk gelopen (tot Cooks Beach), en om 5 uur probeerden we een geschikte slaapplek vinden, in een park dat alleen bestaat uit natuur, en waar dus geen campings of andere voorzieningen zijn. Maar we vonden een perfecte plek, aan het begin van Cooks Beach. Daar hebben we onze eerste bush maaltijd gegeten, brood, witte bonen in tomatensaus en knakworsten, errrg lekker! 's Avonds hebben we met een fles "Bundy" de zonsondergang gezien. "Bundy" is onze favoriete drank hier, eigenlijk heet het Budaberg Rum, rum genoemd naar een plaats aan de Eastcoast, waar het wordt gemaakt. Uiteraard drinken wij hier nooit te veel van.




zonsondergang op Cooks Beach










En wat overbleef..




..was een fles bundy










De tweede dag gingen we na een redelijk goede nachtrust weer volbepakt op weg naar Bryans Beach. Dat was een extra optie die je kon lopen, en uiteraard moesten wij dat doen.. Bryans Beach was echt bijzonder, supermooi, en er was helemaal niemand! We hebben daar uit respect voor de schoonheid van die baai geen foto's genomen, en ook omdat het geen zin heeft om iemand zo'n foto te laten zien. Het is namelijk moeilijk te beschrijven hoe het is om op een prachtig strand te staan met een strakblauwe zee en spierwit zand, en waar niemand anders is. Best mooi dus.. Gelukkig vonden we onderweg terug naar Cooks Beach een hut waar 2 grote watertanks stonden, zodat we onze flessen konden bijvullen. Toen zijn we aan het grootste stuk van de track begonnen, van Cooks Beach naar het beroemde Wineglass Bay. Een stuk van 20 km dwars door een enorm bos, bergen en regenwoud. Dat was behoorlijk zwaar, heel veel klimmen, en in het regenwoud was het erg benauwd en vochtig, dus onze kleren en spullen werden nat. We hebben niet zo heel veel foto's van , omdat we meer bezig waren om op tijd (voor het donker) in Wineglass aan te komen.

Uitzicht vanuit het bos over een deel van onze track






niet echt een fatsoenlijk pad ofzo..




We kwamen 's avonds aan in Wineglass Bay, het was bijna donker en we waren moe, dus hebben we meteen de tent opgezet en zijn we gaan pitten. De volgende ochtend viel het een beetje tegen, het was erg bewolkt en mistig, dus Wineglass Bay zag er anders uit dan verwacht. Bij het ontbijt kregen we onverwachts bezoek van, jawel, een walibi! En zo stom als wij zijn gaven wij het beestje een stukje brood. Maar toen ging ie niet meer weg..hij ging lekker tussen onze tenten liggen, wachtend op nog iets lekkers. Eenmaal bijgekomen van de vorige dag begonnen we aan het laatste stuk van de track, weer een enorme klim een berg op, met daar een uitzicht over Wineglass Bay, die helaas iets minder was vanwege het weer.

Ons "ontbijtmaatje"




















Wineglass Bay





helaas te koud om te zwemmen..
















Een 3 daagse walking track maakt de mens niet mooier :)
















Een uitzicht over Wineglass Bay, met op de achtergrond de bergen waar we over gelopen hebben










Aan het einde van de bushwalk stonden de Duitse dames ons op te wachten, en zijn we met hun en hun gehuurde auto naar Hobart gereden. Daar hebben kerst gevierd in een hostel, erg gezellig, maar wel raar zonder familie. Wij hebben daar alle avonden gekookt, en dat vonden de dames nogal prettig.. Met kerst hebben we een superontbijt gemaakt, en 's avonds steak. 's Avonds hebben we uiteraard ook met onze familie gebeld, en nog wat heerlijke Bundy gedronken.

We zijn donderdag weer teruggevlogen naar Sydney, waar we nu dus zitten, en morgen is de grote dag: NEW YEAR!! We posten natuurlijk over hoe het was, het wordt vast net zo gezellig als in D'aolle :)

Alvast een gelukkig nieuwjaar, ons goede voornemen wordt: Zuinig leven en zoveel mogelijk zien!

Greetz, cheers and see ya later!

Koen en Dennis