Tasmania

Hey mate's!

Zoals jullie weten wijn we naar Tamanie geweest. En het was gaaf! We zijn begonnen in Hobart (daar heeft Koen al over verteld), daar hebben we eerst wat informatie gezocht over Tasmanie. We vonden een walking track in het Freycinets National Park. Zo'n walking track houd in dat je een route gaat wandelen, en afhankelijk van de grootte van zo'n route moet je soms ook het park camperen. Onze route was in totaal ongeveer 40 kilometer, dus camperen was nodig! Onderweg naar het park zagen we vanuit de bus meer dode kangaroe's dan levende, soms lagen er op 100 m weg wel 7 of 8 dode dieren! Eenmaal aangekomen in het park wisten we niet zo goed wat we moesten verwachten, we zagen dichte bush en hoge bergen, dus dat gaf weinig hoop.. Maar omdat je als Dalenaar nooit zeurt gooiden we toch onze 20 kilo bepakking op de rug, en gingen we het park in.
Dit bord stond aan het begin van de track, we zijn naar al deze stranden geweest, de eerste was Hazards Beach.

Koen op hazards Beach

De paden bestonden uit rotsen of zand, en sommige stukken liepen we over het strand. Het was constant berg op- of afwaarts, dus na 30 minuten voelde je je beenspieren wel behoorlijk, en met 20 kilo in je rugzak voel je ook al snel je schouders en rug. De eerste dag van onze track was het ook behoorlijk warm (30+) dus dat viel even tegen! Maar we hebben meteen een groot stuk gelopen (tot Cooks Beach), en om 5 uur probeerden we een geschikte slaapplek vinden, in een park dat alleen bestaat uit natuur, en waar dus geen campings of andere voorzieningen zijn. Maar we vonden een perfecte plek, aan het begin van Cooks Beach. Daar hebben we onze eerste bush maaltijd gegeten, brood, witte bonen in tomatensaus en knakworsten, errrg lekker! 's Avonds hebben we met een fles "Bundy" de zonsondergang gezien. "Bundy" is onze favoriete drank hier, eigenlijk heet het Budaberg Rum, rum genoemd naar een plaats aan de Eastcoast, waar het wordt gemaakt. Uiteraard drinken wij hier nooit te veel van.




zonsondergang op Cooks Beach










En wat overbleef..




..was een fles bundy










De tweede dag gingen we na een redelijk goede nachtrust weer volbepakt op weg naar Bryans Beach. Dat was een extra optie die je kon lopen, en uiteraard moesten wij dat doen.. Bryans Beach was echt bijzonder, supermooi, en er was helemaal niemand! We hebben daar uit respect voor de schoonheid van die baai geen foto's genomen, en ook omdat het geen zin heeft om iemand zo'n foto te laten zien. Het is namelijk moeilijk te beschrijven hoe het is om op een prachtig strand te staan met een strakblauwe zee en spierwit zand, en waar niemand anders is. Best mooi dus.. Gelukkig vonden we onderweg terug naar Cooks Beach een hut waar 2 grote watertanks stonden, zodat we onze flessen konden bijvullen. Toen zijn we aan het grootste stuk van de track begonnen, van Cooks Beach naar het beroemde Wineglass Bay. Een stuk van 20 km dwars door een enorm bos, bergen en regenwoud. Dat was behoorlijk zwaar, heel veel klimmen, en in het regenwoud was het erg benauwd en vochtig, dus onze kleren en spullen werden nat. We hebben niet zo heel veel foto's van , omdat we meer bezig waren om op tijd (voor het donker) in Wineglass aan te komen.

Uitzicht vanuit het bos over een deel van onze track






niet echt een fatsoenlijk pad ofzo..




We kwamen 's avonds aan in Wineglass Bay, het was bijna donker en we waren moe, dus hebben we meteen de tent opgezet en zijn we gaan pitten. De volgende ochtend viel het een beetje tegen, het was erg bewolkt en mistig, dus Wineglass Bay zag er anders uit dan verwacht. Bij het ontbijt kregen we onverwachts bezoek van, jawel, een walibi! En zo stom als wij zijn gaven wij het beestje een stukje brood. Maar toen ging ie niet meer weg..hij ging lekker tussen onze tenten liggen, wachtend op nog iets lekkers. Eenmaal bijgekomen van de vorige dag begonnen we aan het laatste stuk van de track, weer een enorme klim een berg op, met daar een uitzicht over Wineglass Bay, die helaas iets minder was vanwege het weer.

Ons "ontbijtmaatje"




















Wineglass Bay





helaas te koud om te zwemmen..
















Een 3 daagse walking track maakt de mens niet mooier :)
















Een uitzicht over Wineglass Bay, met op de achtergrond de bergen waar we over gelopen hebben










Aan het einde van de bushwalk stonden de Duitse dames ons op te wachten, en zijn we met hun en hun gehuurde auto naar Hobart gereden. Daar hebben kerst gevierd in een hostel, erg gezellig, maar wel raar zonder familie. Wij hebben daar alle avonden gekookt, en dat vonden de dames nogal prettig.. Met kerst hebben we een superontbijt gemaakt, en 's avonds steak. 's Avonds hebben we uiteraard ook met onze familie gebeld, en nog wat heerlijke Bundy gedronken.

We zijn donderdag weer teruggevlogen naar Sydney, waar we nu dus zitten, en morgen is de grote dag: NEW YEAR!! We posten natuurlijk over hoe het was, het wordt vast net zo gezellig als in D'aolle :)

Alvast een gelukkig nieuwjaar, ons goede voornemen wordt: Zuinig leven en zoveel mogelijk zien!

Greetz, cheers and see ya later!

Koen en Dennis

Great Ocean Road

Het is alweer een tijdje geleden, maar zeker nog een post waard. Nadat we de Duitse dames weer hadden ontmoet in Melbourne, gingen onze plannen uit naar de Great Ocean Road. Dit is een route die je kunt rijden, langs de kust van Victoria. Het staat bekend als 1 van de mooiste routes ter wereld, dus het leek ons wel de moeite waard!
Voor niet al te veel geld konden we een mooie Mitsubishi Lancer huren. Wel een beetje aan de kleine kant voor 4 personen + 4 backpacks, maar het was wel te doen! Vier dagen zouden we gaan doen over de route zelf, en op de vijfde dag zouden we dan onze auto afleveren in Adelaide. De 2 Duitse dames haalden smorgens de auto op. Olga, onze chauffeur, was nogal zenuwachtig. Ze had nog nooit aan de linker kant van de weg moeten rijden, dus dat was wel even spannend. Nadat we onze tassen allemaal hadden ingeladen begon onze trip. Eerst moesten we uit Melbourne zien te komen. Melbourne is de op 1 na grootste stad van Australie dus dat was nog niet niks. Ook was na 1 minuut al te merken dat Olga niewt gewend was links te rijden. Want we waren nog niet de bocht om of we schuurden al langs een bus, met als resultaat een mooie kras langs de linkerzijde van onze Lancer. Gelukkig hadden we onze auto 100% laten verzekeren :). Na dit minimale ongelukje (die trouwens niet echt hielp bij Olga's zelfvertrouwen) reden we zonder problemen verder uit Melbourne. Geelong was het eerste plaatsje waar we stopten. Daar was namelijk een groot informatiecentrum voor de hele Great Ocean Road. Na wat informatie te hebben gehaald kon het dan beginnen. Op weg naar Lorne (het begin van de Great Ocean Road), zijn we nog naar een wildlife park geweest. Erg kinderachtig, maar wel lachen. Vanaf Lorne gingen we verder met de Great Ocean Road. Veel te vertellen valt er eigenlijk niet, maar zeker valt er wel wat te laten zien:













'Bass Strait' is de zee die Australie van Tasmanie scheid.















Eerst indruk van de Great Ocean Road, niet verkeerd dus!















Ons autootje.



















De 'Great Ocean...'















Zuchht...















Tjah...


De het eerste stuk van de Great Ocean Road scheen meteen het mooiste te zijn. Dat klopte wel aardig zoals je hierboven kunt zien :). De eerste nacht hebben we overnacht in Anglesea. De volgende dag zouden we naar 'the Twelve Apostles' gaan. Dit waren ooit 12 gigantisch grote rotsen die uit de zee staken. Nu zijn het er nog maar 7, want de 8e is niet al te lang geleden ook onder gegaan. 'The Twelve Apostles' is de grootste 'atractie' langs de route.

































Twee van de nog 7 Apostles.















Dennis en een Apostel.















De rest van de Apostles wilden we met zonsondergang gaan bekijken. Helaas was het weer daar niet echt toe, maar op deze manier was het zeker niet minder indrukwekkend.


Na een nacht te hebben verbleven in Port Campbell zijn we verder gereden, langs het laatste stuk van de Great Ocean Road. De route is niet zo lang, je kunt het zelfs in 1 dag doen. Wij hebben er 2 en halve dag over gedaan. Nog een stukje Great Ocean Road:











































Een kijkje over het randje van een cliff.















'Gorge & Loche Ard'. Jaaja..


Nadat we het stuk langs de kust hadden afgesloten besloten we naar het 'Grampians National Park' te gaan. Dit is het grootste National Park in de staat Victoria, en scheen zeker de moeite waard te zijn! Halvewege onze route van de kust naar het park begon het gigaaantisch hard te regenen. Dus we parkeren de auto in een park, en sprinten naar een informatiecentrum. Hier hebben we even wat informatie gehaald over de Grampians, en hebben Dennis en ik een hele tijd met een oud vrouwtje staan praten. Ze vertelde dat ze hier heel blij waren met de regen. Afgelopen januari was namelijk 70% van het park afgebrand. Een grote ramp natuurlijk en we konden ook aan de vrouw merken dat ze het er moeilijk mee had.
Nadat we wat informatie hadden verzameld, reden we verder het park in. Inderdaad waren vrijwel alle bomen zwart geblakend. Erg sneu, maar erg indrukwekkend om te zien.














Die nacht hebben we geslapen in een hostel in Hall's Gap. De grootste plaats in het park. Alleen hebben we de plaats nooit gezien, en vragen we ons af of de plaats wel uit meer bestond dan de paar hostels die er waren. De volgende dag vertrokken we verder het park in:













'Grampians Balconies'















Dennis, Koen, en hun rijk :).















Watervalletje.















Dennis,



















& Koen.


Na de Grampians was het tijd om verder te rijden naar Adelaide, dit was nog wel een aardig eindje rijden, maar de volgende dag moesten we smorgens vroeg onze auto afleveren. Dit was dus het 'officiele' einde van onze Great Ocean Tour. En het was machtig mooi :).

Toen we in Adelaide aankwamen was het al donker. We zochten iets om te eten, en daarna reden we naar het vliegveld. Hier moesten we ook onze auto afleveren. We parkeerden de auto bij de Ikea, vlakbij het vliegveld, en hebben hier de nacht doorgebracht. We moeten zeggen dat dit niet de meest prettige nacht ooit was, maar het was wel gratis! En dat is ook belangrijk als je aan het backpacken bent. Het was wel te doen. De volgende dag reden we naar het vliegveld en dumpten we de auto bij het rental bedrijf. Ze zeiden niks over de kras, dus dat was mooi meegenomen! Daarna hebben we onze tassen in een kluis gestopt, ook bij het vliegveld (we moesten er de volgende dag toch weer wezen) en pakten we, met alleen onze belangrijke spullen, de airport shuttle naar de stad. Daar vonden we een gaaf hostel. Hier konden we even al onze apperatuur qua telefoons, camera's en mp3-spelers weer opladen, en een nacht slapen in een normaal bed in plaats van in de tent of in de auto. En een lekkere douche was ook wel lekker (en nodig!!). Die avond hebben we lekker met z'n vieren in een restaurantje gegeten en zijn we naar de bios geweest. Dennis en ik wilden de nieuwe James Bond al tijden zien, dus we hebben de dames maar gedwongen daar ook heen te gaan :). Hij was uitaard weer gaaf!
Na nog een paar biertjes zijn we maar naar bed gegaan, ter voorbereiden op de volgende dag; onze vlucht naar Tasmania!

Cheers, Dennis & Koen.

Merry Christmas!

We zijn weer terug van ons bush avontuur! Het was erg mooi, zwaar en vermoeiend, maar daar komt uiteraard nog een post over. Sorry dat er even weinig foto's gepost worden, die komen zeker nog, als we weer een geschikte computer vinden om te posten. We zitten nu weer in Hobart, we vieren hier kerst met de 2 Duitse dames. Morgen gaan we waarschijnlijk nog een dag weg, naar Port Arthur of de Russel Falls, en de 28e vliegen we weer terug naar Melbourne. Vanuit daar gaan we met de bus naar Sydney, waar heel backpackend Australie zich verzameld om oud en nieuw te vieren. Dat moet dus wel een gezellige jaarwisseling worden.. Maargoed, we wensen iedereen een heel fijne kerst, en een nog veel beter 2007!


Cheers, merry christmas and a happy new year!

Hobart

Hobart is de hoofdstad van Tasmanie. 40 procent van Tasmanie woont dan ook in Hobart. En nu wonen wij er ook even. Toe we over Tasmanie vlogen zagen we meteen al verschil met Australie. Tasmanie is veel groener, en het heeft veel meer bergen enzo.. Verder praten ze hier allemaal net zo Engels als in Australie. Tasmanie schijnt trouwens de schoonste lucht ter wereld te hebben. En als je dat combineerd met alle culinaire hoogstandjes die Dennis en ik elke avond bereiden, zou je kunnen zeggen dat we momenteel gezonder leven dan wie dan ook in de wereld. Al zou je het aantal genuttigde biertjes dan wel weer als minpunten kunnen rekenen.

Zoals sommigen van jullie wel weten zaten we hiervoor een dag in Adelaide. Dat is een stad in Southern Australia. De stad opzich was gezellig, als we dat al kunnen hebben ervaren in de dag en nacht dat we er waren. We zijn er dus niet zolang geweest, maar ik heb niet het gevoel dat ik iets heb gemist.

Maar nu zitten we dus in Hobart, en deze stad bevalt me wel! Ik ben net terug van (de tweede avond) een stuk lopen, met muziek in de oren, langs de haven en door de stad zelf. Hobart lijkt veel ouder, en is veel rustiger dan de steden in Australie. Overmorgen gaan we weer weg uit Hobart. Dan vertrekken we met de bus naar Wineglass Bay, om daar een walking track te gaan doen van 3 dagen. Dat wordt dus weer 3 dagen kamperen, en maaltijden van 1 gaspitje eten.. En we hebben er zin in! Daarna zoeken we een geschikte plek op om kerst door te brengen. Kerst wordt wel raar op deze manier, maar zeker niet minder leuk!

Het wordt hier een beetje laat, dus ik ga slapen. Morgen vroeg op, alles regelen voor de walking track!

Spreek jullie later,

Cheers, Koen.

Planning

Ok, omdat we weer een tijdje weg zijn zometeen hier even een korte planning, zodat je de komende tijd weet wat je allemaal te wachten staat. Morgen beginnen we met 'The Great Ocean Road'. Hiervoor hebben we een auto gehuurd. Dit is een van de mooiste routes ter wereld, dus het gaat zeker het wachten waard worden! Deze route brengt ons van Melbourne naar Adelaide. Een paar minuten geleden hebben we een vliegticket geboekt van Adelaide naar Hobart, Tasmania. Hier zullen we bij Dave verblijven, een vriend die weer in Young hebben ontmoet. Daar blijven te tot 27 December. Dan vliegen we terug naar Melbourne, waar we dan 1 dag blijven en dan de nachtbus nemen naar Sydney. Daar zullen we New Year groots gaan vieren! Daarna wordt hjet weer tijd voor werk denk ik..

Maar tot zover reikt onze planning. Wat er van terecht komt is nog maar de vraag natuurlijk... Hehehe, nee dit staat wel aardig vast. Hou het in de gaten. En tot sprekens!

Cheers, Dennis & Koen.


Ps: Vergeet niet de andere posts hieronder te checken!!

Phillip Island

(Ok, voordat we beginnen willen we eerst even zeggen dat we internetcafe's haten. Foto's willen vaak niet lukken hier. Het spijt ons zeer. Zoals bij de volgende post zitten geen foto's, maar die zullen we er op zetten zodra we een internetcafe hebben gevonden waar wel fatsoenlijke computers staan. Bij de Batinich's Farm posts staan wel wat nieuwe foto's. Onze excuses voor de fotoloze posts. Geniet er toch even van.)

Phillip Island is een eiland. Jaja, echtwaar. Een eiland ten zuiden van de staat Victoria, zo'n 2 uurtjes rijden van Melbourne. We hadden een ticket gekocht zodat we een hele dag een rondleiding zouden krijgen over Phillip Island en nog een stukje vasteland ervoor. Het ticket was niet heel goedkoop, maar achteraf bleek toch dat het echt wel de moeite waard was! (Oohja, eten was ook inbegrepen, scheelt ook.) We zouden s'ochtends opgepikt worden met een busje. De buschauffeur (die tevens ook onze reisgids was) was weer zo'n leuke gezellige relaxte Australier, dus dat was niet verkeerd. We waren nog al moe, dus het stuk dat we nog gewoon door Melbourne reden hebben we liggen slapen. Dat is nog al een tijd, want ook Melbourne is gigantisch groot, het duurde dan ook wel een uur voordat we er uit waren. De eerste stop was bij een dieren opvangcentrum, die nog op het vaste land was. Hier waren we niet echt over te spreken. In het begin zagen we een krokodil, Wombats, Koala's en Tasmaanze Duivels. Op zich hele leuke beesten, maar wat ons niet zo aanstond was de ruimte waarin ze leefden. Vaak klein, met bomen die niet hoger dan een meter waren. De krokodil had een badje van 1 bij 2 meter en de koala zat alleen in z'n hokje. Onze mede reisgenoten flitsten enthousiast hun fotorolletjes vol op deze beesten, maar wij hebben dat uiteraard geweigerd. Aan de ene kant wel jammer, want het waren mooie beesten, en het was natuurlijk leuk geweest voor de site, maar voor ons gevoel was het het niet waard. Eenmaal in het buiten gedeelte aangekomen hebben we toch nog wat foto's geschoten. We mochten hier kangeroo's voeren (die wel een redelijke leefruimte hadden), en dit was toch wel erg leuk.



Na die tijd was het tijd om onszelf te voeren met de lunch die bij de trip was inbegrepen. Na wat smakelijke patatten gingen we door naar Phillip Island. Een brug verbindt Phillip Island met het vaste land. Wij konden wel redelijk doorrijden, maar het verkeer dat van de andere kant kwam had het wat moeilijker. Er bleek namelijk een beroemd Grand Prix circuit te zijn op Phillip Island, en de race van die dag was net voorbij. Het circuit werd voornamelijk gebouwd voor motorraces die er 1 keer per jaar plaats vonden. Maar ook werden er sinds kort autoraces gehouden, kon je er racecursussen volgen, en kon je zelf racen met je auto of motor. Onze buschauffeur vertelde dat Valentino Rossi ooit had gezegt dat het Phillip Island circuit zn 3e favoriete circuit was ter wereld. En dat zegt toch wel wat! Op de dagen van de Grand Prix scheen je er 2 en half uur over te doen om die brug over te komen, waar wij nu 2 en halve minuut over deden. Nadat we even naar wat trainings auto's hebben gekeken (het was die dag duidelijk Porsche-dag) gingen we verder naar het strand. Dit strand scheen een heel beroemd surfstrand te zijn. Eens per jaar is er een grote surfwedstrijd ergens bij Melbourne, waar normaal gesproken perfecte surfgolfen zijn, maar het mocht wel eens voorkomen dat tijdens de wedstrijden de golven opeens slecht werden. Dan werd het hele evenement naar Phillip Island verplaatst, naar het strand waar we nu heengingen. Hier konden we een uurtje zwemmen. De reisleider vertelde ons wel doodleuk dat hier wel Grote Witte Haaien zwommen, maar, wij konden er gerust zwemmen... Ok dan. De golven waren hier best hoog dus we vermaakten ons wel. Na een uurtje gingen we de bus maar even weer opzoeken. We gingen nu naar een een of andere 'boardwalk'. Dat was een soort houten pad tussen de duinen door. Hier wat foto's:

Na hier een tijdje hebben gekeken was het tijd voor wat thee en koekjes (jaaja, het was geen jongerentripje) en vervolgden we onze reis. Na een tijdje in de bus kwamen we aan in Cowes, een klein plaatsje maar de meest belangrijke plaats van Phillip Island. Het plaatje was vernoemd naar het Cowes in Engeland. Niet omdat het er op leek, maar omdat degene die een naam moest verzinnen toevallig uit Cowes kwam... Hier hebben we pizza gegeten, om onze energievoorraad even aan te vullen voor onze lange zit bij het hoogtepunt van de dag: The Pinguin Parade! Van te voren hadden we er al veel over gehoord en we waren dan ook erg benieuwd. Het was zeker het wachten waard. We zaten op het strand te wachten op zonsondergang. Toen het begon te schemeren zag je de eerste zwarte puntjes in de branding verschijnen. En nog geen 15 minuten later liepen de eerste groepjes pinguins trots te paraderen voor de hele groep mensen die zich op het strand hadden verzameld. Ze waggelden met groepjes die verschilden tussen ongeveer 5 t/m 50 pinguins van de zee, over het strand, naar de duinen, waar ze dan hun jongen zouden voeren. Erg grappig om te zien! En om piguins in het wild te zien was sowieso geweldig!! Na nog even rondgelopen te hebben en nog wat piguins van (erg) dichtbij te hebben bekeken, gingen we weer naar de bus, voor een lange rit terug naar Melbourne. We hebben vrijwel weer de hele rit liggen pitten. Maar dat was ook wel logisch, na zo'n hele dag van de een naar de andere plek te worden gebracht, en steeds weer zulke mooie dingen te bekijken. Al die dieren kom je toch niet zovaak tegen in Nederland! Het was zeker de moeite/tijd/dollars waard, en we hebben een tegekke dag gehad! Tot zover Phillip Island. Spreken jullie!!

Cheers, Dennis & Koen.

Ochtend in Melbourne

Het was laat gister. Koen en ik hebben door melbourne gelopen, we zijn niet 1 kroeg ingeweest, maar je zou haast dronken worden van het rondlopen. Overal strompelden mensen uit kroegjes, iemand probeerde zichzelf in het water te gooien, en sommige zagen de lol in van een "stevig onderonsje", oftewel een knokpartij. Bijna hetzelfde als zaterdagnacht in Dalen dus! Ik heb net even ons ontbijt (toast met ham) gehaald, koen ligt nog op zijn bedje, en nu vond ik een klein internetcafe. Mooi om te zien hoe een wereldstad ontwaakt, mensen kijken nog slaperig van een zware zaterdagnacht. Het is alweer erg warm, erg vervelend, en dus moeten wij onszelf vandaag maar naar het strand verplaatsen. Gister zijn we trouwens naar Philip Island geweest, een eiland onderin Australie, met de pinguin parade, erg grappig. Maar daar komt zeer zeker nog een post over! Ik ga dr weer vandoor, het slaapmonster wakker schudden. We posten snel weer wat, met foto's, en die andere quadfoto's komen er ook nog aan, dus jullie hoeven je niet te vervelen!

Greets, en tot de volgende post,

Dennis

Melbourne

Ik loop door Melbourne en ik weet niet waar ik heen moet. Het is zaterdagnacht (of eigenlijk al zondag) en het is 2:30 precies. Normaal lag ik nu te tapp'n in d'Aolle (tapp'n ja, bier drinken dus), maar nee, Aolle's hebben ze niet in Melbourne. Wel heel veel andere uitgaansgelegenheden. Van de kleinste pubs tot aan het grootste casino van Australia, daar moet je maar een beetje aan denken. Nu kun je wel zeggen, ga dan naar de kleine pub, dan heb je wel een beetje het Aolle gevoel. Maar nee, geen Aolle gevoel zonder de vaste garde die daar elke zaterdag weer dronken uitstrompelt. Maar ik heb er ook geen probleem mee, dat ik niet in d'Aolle zit. Ik laat alleen even het verschil blijken. En verschil is hier zeker. Als je over straat loopt bijvoorbeeld, zie je hier alleen maar mooie dames. En dat is niet normaal, en helaas een verschil met Nederland. Dan vraag je je toch af waar al die andere dan zijn. Of ze nou een dag vrij hebben genomen, of dat er in Melbourne gewoon geen lelijke dames zijn.. Ook begin je je hier af te vragen waarom in Nederland iedereen zoveel om mooie auto's geeft. In Coev'rn ben je al cool met een Honda Civic. Nounounou. 10 Minuten in Melbourne en ik heb al 12 Nissan Skylines gezien, 2 Ford Mustang Cabrio's, 1 heeeeele dure sportwagen Mercedes Cabrio met 2 bloedmooie dames van mijn leeftijd er in, en potverdomme een BENTLEY met 4 jongens van een jaar of 20. Zo hoort dat. Ook leuk is dat Gothics hier een groot deel van het straatbeeld bepalen. S'nachts komen ze als vleermuizen tevoorschijn en beginnen ze door de straten van Melbourne te krioelen. Erg leuk om te zien. Nog een verschil met Nederland is dat ik weer moet betalen voor internet. En helaas is m'n tijd voorbij. Dus ik vlieg nog even de kroeg in voor een biertje, en dan lekker slapen. Morgen een dag naar het strand. Sorry voor deze nutteloze post, maarja, beter dan weer 3 weken niks, toch?

No worries, Koen.

Nog even van ons

Gister hebben we Robert naar het vliegveld gebracht.
En we willen nog even zeggen dat we het echt jammer vinden dat je weg bent. We vinden het knap dat je het hebt geprobeerd en dat je deze keuze toch hebt durven nemen voor jezelf. En zoals je zelf al zei; Dit is niet het einde van de wereld..

Er komen heus nog wel meer kansen je kant op! Maak er het beste van in Nederland, en we zien je weer op Schiphol mate!

No Worries,

Dennis & Koen.

Batinichs Farm

G'day mate's!

We zijn weer terug in de bewoonde wereld. Zoals jullie vast al wel weten hebben we 3 weken op een cherrie farm gewerkt, met de bedoeling om kersen te gaan plukken. Dat hebben we ook gedaan, maar op de 2e dag werden we gevraagd voor een nieuwe functie:

Supervisors!

Dat hield in dat we in plaats van kersen plukken op een quad rond moesten rijden om de volle "lugs" (kratjes) op te halen. We moesten met onze quad + aanhanger een laan met kersenbomen inrijden, en van elke plukker die een vulle "lug" had een label afnemen en de lug legen in een "bin", een grote witte bak in de aanhanger. Dat leidde tot de volgende berekeking:

40 "bin's" per dag
in 1 bin gaan ongeveer 20 lugs
een lug weegt ongeveer 15 kg
dat komt dus neer op 800 keer per dag 15 kg tillen, geen luizenbaantje dus!



Onze dagindeling zag er als volgt uit:

- 05:15 opstaan, tanden poetsen, brood met pindakaas smeren, en de 4l waterfles vullen.

- 05:45 naar de "shed" (oftewel gewoon de schuur), een quad pakken, naar de bestemming scheuren en werken.


De blauwe tenten zijn wij..

- 13.30 klaar met werken, adfmelden.

- 's middags: douchen, en dan of naar Young (het dorpje), of gewoon niks doen op de camping.

- 's avonds: rond half 8 eten, want dan waren de vliegen eindelijk verdwenen, en om 9 uur naar bed.

En zo ging dat ongeveer 3 weken lang, dag in dag uit. Het was een bijzondere ervaring, wij waren de jongsten onder de plukkers, maar we moesten wel in de gaten houden of mensen hun lugs genoeg vulden, of ze niet te veel blad meeplukten etc.
Het grootste deel van de plukkers kwam uit Azie. Mensen die slecht Engels spraken en totaal gefocust waren op het plukken van zo veel mogelijk kersen. Ze waren ook extreem "onderdanig". Voorbeeld: een man van 33 die ons serieus aanspraken als "mister supervisor, can I have more lug please? Thank you!" Erg grappig, maar raar en een bijzondere ervaring.






Neville, de bus chauffeur die de plukkers naar het werk bracht


De camping waar we verbleven was verdeeld geraakt in 2 gedeeltes: Klein Azie en Klein Europa. Er waren genoeg voorzieningen om te koken, zoals pannen, gasfornuizen, koelkasten enz. Het probleem alleen was dat alles wat met eten te maken had werd bezet door de Aziaten, en die maakten na afloop niks schoon. Dus daarom leek het ons slim een eigen gasstelletje aan te schaffen om onze culinaire hoogstandjes op te bereiden..


De groep met wie we omgingen was echt heel gaaf, 20 man die als 1 grote familie samen kookten, werkten, en dronken! Italianen, Engelsen, Zweden, Duitsers, Frans-Canadezen, Tasmanen, een jongen uit Wales en jah, helaas waren er ook een paar Nederlanders.. waar we wel goed mee konden opschieten gelukkig!

Een deel van de groep


Koen met zijn Nederlandse vriendinnetje...



En Dennis met zijn Russische vriendinnetje!


Een van de laatste dagen mochten we de quads lenen om "foto's te maken". Uiteraard hebben wij even de snelheden en wegligging getest, en dat was allemaal prima in orde (met 60 km/h de bocht door is een redelijk resultaat). Hier dus nog wat snelheidsfoto's!



Eerst tanken..



en dan scheuren!





Bochten met stuifzand..



En een mooi uitzicht met ons favoriete voertuig. Hou de posts in de gaten, want het is mogelijk dat we af en toe nog wat foto's toevoegen.

Greetz, no worries and see you later,

Dennis en Koen